Η πρόσφατη απονομή των Χρυσών Σφαιρών ανέδειξε κάποιους καινούργιους πρωταγωνιστές –όπως την τραγουδίστρια Αντρα Ντέι, η οποία απέσπασε το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου για την ενσάρκωση της Μπίλι Χόλιντεϊ–, κυρίως όμως επιβεβαίωσε και παράλληλα αντάμειψε εκείνους που το άξιζαν από καιρό. Παρακάτω ξεχωρίζουμε τέσσερις από τους βραβευθέντες της βραδιάς, συνιστώντας και μερικά από τα προηγούμενα έργα που μας είχαν κάνει να πιστέψουμε στην αξία τους.
Κλόε Ζάο
«Καλπάζοντας με το όνειρο»
Η Κινέζα σκηνοθέτις θριάμβευσε με το υπέροχο «Nomadland», το οποίο πλέον θεωρείται και πρώτο φαβορί για τα επερχόμενα Οσκαρ, όμως η αλήθεια είναι πως είχε δείξει το ταλέντο και τη μοναδική σκηνοθετική ματιά της ήδη από την προηγούμενη ταινία της. Εκεί, η ιστορία επανάκαμψης ενός τραυματισμένου σύγχρονου καουμπόι γίνεται συγκινητική παραβολή πάνω στην ανθρώπινη θέληση και τη λαχτάρα για ζωή. Παράλληλα, όπως συμβαίνει ακόμα πιο τελειοποιημένα και στο «Νomadland», το φιλμ αποτελεί και κοινωνικό πορτρέτο μιας «αθέατης» πλευράς της σημερινής Αμερικής.
Τσάντγουικ Μπόουζμαν
«Da 5 bloods»
![Οι δικαιωμένοι των Χρυσών Σφαιρών: έργα και ημέρες-1](https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/03/DOC-20210303-9945619.jpg?1614853603767)
Πρόωρα χαμένος, μόλις στα 43 του από καρκίνο, ο Αφροαμερικανός ηθοποιός είχε σίγουρα πολλά ακόμη να δώσει στην κινηματογραφική βιομηχανία. Κατακτώντας την παγκόσμια διασημότητα ως Μαύρος Πάνθηρας στην ομώνυμη επιτυχία της Marvel, ο Μπόουζμαν κράτησε σταθερά χαμηλό προφίλ, υιοθετώντας ταυτόχρονα την ουσία του χαρακτήρα του και της αφρικανικής παράδοσης που ο ίδιος αντιπροσώπευε. Η βράβευσή του για τον ρόλο του νευρικού τρομπετίστα στη «Θρυλική Μα Ρέινι» ήταν δίκαιη, ωστόσο μέσα στο 2020 τον είδαμε ξανά μέσα από την πλατφόρμα του Netflix στο «Da 5 bloods» του Σπάικ Λι. Εκεί υποδύεται τον «Τυφώνα» Νόρμαν, έναν χαμένο αξιωματικό του πολέμου του Βιετνάμ, τον οποίο οι παλιοί σύντροφοί του αναζητούν έπειτα από δεκαετίες. Ξεχειλίζοντας από αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, ο χαρακτήρας μετατρέπεται σε σύμβολο δύναμης και ζωής, ένα διαχρονικό στιγμιότυπο του ανθρώπου που τον ερμήνευσε.
Ρόζαμουντ Πάικ
«Ο δικός της πόλεμος»
Τη γνωρίσαμε μέσα από το «Κορίτσι που εξαφανίστηκε» του Ντέιβιντ Φίντσερ και έκτοτε παρέμεινε στο προσκήνιο με συνεχόμενους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε τηλεόραση και κινηματογράφο. Η Λονδρέζα ηθοποιός απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου στην κατηγορία Κωμωδία/Μιούζικαλ, αν και η ταινία της, το «Μα φυσικά και νοιάζομαι» του Netflix, πιθανότατα δεν είναι τίποτε από τα δύο. Σε κάθε περίπτωση, εκείνη είναι υπέροχη και δίνει από μόνη της αξία στο σύνολο, όπως κάνει και στο «Ο δικός της πόλεμος» του 2018. Εκεί ενσαρκώνει τον αληθινό χαρακτήρα της Μαρί Κόλβιν, μιας ατρόμητης πολεμικής ανταποκρίτριας, καταφέρνοντας να αποδώσει άψογα την εσωτερική φλόγα και τον δυναμισμό της.
Τζίλιαν Αντερσον
«Sex education»
![Οι δικαιωμένοι των Χρυσών Σφαιρών: έργα και ημέρες-2](https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/03/DOC-20210303-9945620.jpg?1614853655966)
Αν οι παραπάνω της λίστας ήταν ήδη γνωστοί μας, τότε τι να πει κανείς για την Τζίλιαν Αντερσον, η οποία έγινε διάσημη στα τέλη της δεκαετίας του 1990 υποδυόμενη την πράκτορα Σκάλι στα περίφημα «X-Files». Από τότε η Αντερσον μέτρησε αρκετούς ρόλους, ωστόσο ξεχώρισε πραγματικά ξανά με την πανέξυπνη σειρά «Sex education» του Netflix, όπου είναι απλώς απολαυστική. Ερμηνεύοντας τη σεξολόγο μητέρα ενός μπερδεμένου εφήβου, η Αμερικανίδα ηθοποιός αποκαλύπτει γνήσια κωμική φλέβα, ενώ και οι ενδυματολογικές επιλογές του χαρακτήρα της θεωρούνται ήδη κλασικές. Στις Χρυσές Σφαίρες βραβεύθηκε για τον ρόλο της ως Μάργκαρετ Θάτσερ στο «The Crown», παρότι η ερμηνεία της (αναπόφευκτα) συγκρίθηκε με εκείνη της Μέριλ Στριπ στη σχετική κινηματογραφική εκδοχή.