Η αλήθεια είναι πως σπάνια έχουμε δει το ελληνικό τοπίο να (συν)πρωταγωνιστεί σε ταινίες δράσης, ειδικά χολιγουντιανών προδιαγραφών. Συνήθως είναι τα βουνά της Καλιφόρνιας ή οι Αλπεις, αν πρόκειται για την Ευρώπη, και όχι το… Μέτσοβο και τα Μετέωρα. Ολα αυτά μέχρι το «Μπέκετ», τη νέα ταινία του Netflix, που κυκλοφορεί από σήμερα στη διαδικτυακή πλατφόρμα, φέρνοντας στις οθόνες μας ένα τρελό κυνηγητό, το οποίο ξεκινά στην ορεινή Ηπειρο και καταλήγει στους δρόμους της Αθήνας.
«Η αλήθεια είναι ότι δεν γνώριζα καλά την Ελλάδα πριν αρχίσω να γράφω την ιστορία. Οι ντόπιοι συνεργάτες μας όμως μας πήγαν παντού, σε όλη τη χώρα σχεδόν, προκειμένου να πάρουμε μια καλή ιδέα από τις δυνατότητες που υπήρχαν, τόσο σε επίπεδο τοπίου όσο και περιεχομένου (αφήγησης). Οπου και να πήγαμε, από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές μέχρι το κέντρο της Αθήνας, βρήκαμε φιλόξενη και ανοιχτή διάθεση, ήταν πολύ όμορφα», μας λέει ο σκηνοθέτης Φερντινάντο Τσίτο Φιλομαρίνο.
![«Μπέκετ»: «Ήταν όλα έτοιμα από μόνα τους»-1](https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/08/DOC-20210812-14814611.jpg?1628846933648)
Το «Μπέκετ» είναι μια κλασική ιστορία καταδίωξης με πρωταγωνιστή έναν Αμερικανό τουρίστα, ο οποίος έπειτα από ένα τραγικό ατύχημα γίνεται στόχος ενός ανελέητου ανθρωποκυνηγητού με έντονες πολιτικές προεκτάσεις. Το τελευταίο θα τον οδηγήσει στην Αθήνα, εκεί όπου οι υποστηρικτές μιας πολιτικής παράταξης (στα χρώματα φέρνει πολύ στον ΣΥΡΙΖΑ) ετοιμάζουν μια μεγάλη διαδήλωση. Πόσο φιλική στον κινηματογραφικό φακό είναι, ωστόσο, η ταλαιπωρημένη ελληνική πρωτεύουσα;
«Για εμένα πάρα πολύ. Ενα πολύ σημαντικό στοιχείο από οπτική σκοπιά είναι αυτό του κάθετου άξονα. Η Αθήνα είναι μια “κάθετη” πόλη, τόσο από απόψεως τοπογραφίας όσο και Ιστορίας, και αυτό το βρίσκω πολύ φιλόξενο για την κάμερά μου. Ολα αυτά τα στρώματα Ιστορίας και κοινωνικής ιστορίας τα αισθάνεσαι στον δρόμο, τα διαβάζεις στα γκράφιτι των τοίχων. Υπήρχαν φορές που μπορούσες να φέρεις απλώς το συνεργείο και να αρχίσεις να γυρίζεις χωρίς να δημιουργήσεις κανενός είδους σκηνικό, ήταν όλα έτοιμα από μόνα τους».
Αληθινά γεγονότα
Οσο για τις ευδιάκριτες πολιτικές αναφορές στο ταραγμένο πρόσφατο παρελθόν της χώρας μας, αυτές φυσικά δεν βρίσκονται εκεί τυχαία: «Αρχικά ήθελα να σιγουρευτώ πως ο πυρήνας του φιλμ είχε κάτι το πιστευτό, οπότε άντλησα έμπνευση από αληθινά γεγονότα. Κάναμε έρευνες γύρω από τις εξελίξεις των τελευταίων ετών, τα οποία είχαν μεγάλο ενδιαφέρον για την ευρωπαϊκή και την ελληνική ιστορία. Φυσικά αλλάξαμε πολλές λεπτομέρειες, αλλά χαίρομαι που αναγνωρίσατε οικεία στοιχεία», επισημαίνει ο Ιταλός σκηνοθέτης.
Η ιστορία του πρωταγωνιστή του, του Μπέκετ, τον οποίο ερμηνεύει εξαιρετικά ο Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον, θυμίζει αρκετά εκείνη του Τζέισον Μπορν, ενός άλλου κινηματογραφικού… κυνηγημένου, ο οποίος πάντως ήταν οπλισμένος με θανάσιμες ικανότητες. «Ο χαρακτήρας είναι εδώ που κάνει τη διαφορά. Οσο και να αγαπώ τις κλασικές ταινίες καταδίωξης, μου αρέσει περισσότερο η ιδέα ενός τύπου που δεν καταλαβαίνει ακριβώς τι του συμβαίνει ή πώς να το αντιμετωπίσει. Με λίγα λόγια, δεν είναι ο τυπικός ήρωας, αλλά ένας καθημερινός άνθρωπος με τον οποίο μπορεί κάποιος να ταυτιστεί πιο εύκολα».
Ο ανερχόμενος πρωταγωνιστής του, γιος του διάσημου ηθοποιού Ντένζελ Ουάσινγκτον, είναι ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς σταρ που έφτασαν φέτος στη χώρα μας για να πραγματοποιήσουν γυρίσματα σε διάφορες ξένες παραγωγές.
«Για εμένα ήταν όνειρο να σκηνοθετήσω τον Τζον. Είναι καταπληκτικός στη δουλειά του, φοβερά παθιασμένος και του άρεσε το γεγονός ότι ο χαρακτήρας του δεν ήταν πολύ ηρωικός. Γενικώς μιλήσαμε πολύ γι’ αυτόν πριν από τα γυρίσματα, αν και στο σετ εκείνος αντιδρά περισσότερο με το ένστικτο, διατηρώντας όμως πάντα την ακρίβεια στο παίξιμό του».