Μην κοιτάτε ψηλά ★★★★
ΚΩΜΩΔΙΑ (2021)
Σκηνοθεσία: Ανταμ Μακ Kέι
Ερμηνείες: Τζένιφερ Λόρενς, Λεονάρντο ντι Κάπριο, Μέριλ Στριπ
Ηδη από το «Μεγάλο σορτάρισμα», την ταινία που απογείωσε την καριέρα του, είχε φανεί πως ο Ανταμ Μακ Κέι διαθέτει την ικανότητα να συλλαμβάνει το πνεύμα της εποχής, καταφέροντας ταυτόχρονα να του δίνει κωμικές διαστάσεις και να το σερβίρει σε ένα διασκεδαστικό πακέτο, κάνοντας έτσι προσβάσιμα στον θεατή τα πιο σοβαρά ή περίπλοκα ζητήματα. Αυτό ακριβώς επιδιώκει –και σε μεγάλο βαθμό πετυχαίνει– με το τελευταίο του φιλμ, το οποίο δημιουργήθηκε για λογαριασμό του Netflix με τη συμμετοχή ενός allstar χολιγουντιανού καστ. Η ζωή κυλάει ήσυχα στη Γη, όταν ένας αστρονόμος (Λεονάρντο ντι Κάπριο) μαζί με τη διδακτορική φοιτήτριά του (Τζένιφερ Λόρενς) κάνουν μια τρομακτική ανακάλυψη: ένας πελώριος μετεωρίτης, από αυτούς που αποκαλούνται «δολοφόνοι πλανητών», κατευθύνεται ολοταχώς προς το μέρος μας. Τα άσχημα μαντάτα μεταφέρονται αμέσως στην ηγεσία των ΗΠΑ, η οποία ωστόσο αντιδρά μάλλον νωχελικά και (τελικά) τυχοδιωκτικά, με αποτέλεσμα ολόκληρος ο κόσμος να βαδίζει προς την καταστροφή. Μπορεί ο Ανταμ Μακ Kέι να ορκίζεται πως είχε γράψει το σενάριο πριν από την πανδημία, ωστόσο είναι φανερό πως η ευτυχής (για εκείνον) συγκυρία ενισχύθηκε στην πορεία προκειμένου να ταιριάξει ακόμα περισσότερο με τις κοσμοϊστορικές, σύγχρονες εξελίξεις. Και καλώς έγινε κάτι τέτοιο, αφού εδώ έχουμε επί της ουσίας ένα απολαυστικό παράλληλο της ανθρωπότητας, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με μια τεράστια πρόκληση μέσα στον καιρό των σόσιαλ μίντια, των θεωριών συνωμοσίας αλλά και των μισοπάλαβων ηγετών.
Μια τέτοια είναι η πρόεδρός της Μέριλ Στριπ, προφανώς σε ευθεία αντιστοίχιση με τον Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας στο πλευρό της και τον ανεκδιήγητο «γιο», Τζόνα Χιλ. Από εκεί και έπειτα βλέπουμε ουσιαστικά να ξεδιπλώνεται μπροστά μας ολόκληρη η κωμικοτραγική τελευταία πενταετία της ισχυρότερης χώρας του κόσμου· και όχι μόνο: ο ακραίος πολιτικός διχασμός, οι χαζοχαρούμενες, δήθεν ενημερωτικές εκπομπές, οι (κενοί) αστέρες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο ρατσισμός, η άτυπη δικτατορία των τεχνολογικών κολοσσών, η απύθμενη απληστία των προνομιούχων κ.ο.κ. Σχεδόν όλα βρίσκουν τον δρόμο τους στην οθόνη με κωμικό, ενίοτε και ξεκαρδιστικό περιτύλιγμα, το οποίο ωστόσο κρύβει ένα απολύτως εύστοχο και σοβαρό δεύτερο επίπεδο. Οσο για τις ερμηνείες που αναφέραμε στην αρχή, αυτές είναι φυσικά άψογες από οσκαρικούς ηθοποιούς όπως η Μέριλ Στριπ, η Κέιτ Μπλάνσετ και ο Μαρκ Ράιλανς –σχεδόν αγνώριστος, αλλά εξαιρετικός–, όπως φυσικά και από τους βασικούς πρωταγωνιστές, Ντι Κάπριο και Λόρενς. Οι δυο τους αποδεικνύουν για άλλη μία φορά την αξία τους και παράλληλα το γεγονός πως η κωμωδία τούς ταιριάζει.
Τα θρυλικά σκαθάρια «τραγουδούν» ακόμη
The Beatles: Get Back
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2021)
Σκηνοθεσία: Πίτερ Τζάκσον
Εμφανίζονται: Πολ Μακάρτνεϊ, Τζον Λένον, Τζορτζ Χάρισον
![Το τέλος του κόσμου για γέλια… και για κλάματα-1](https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/12/cff8109bd2c80fe204802eca097c01c2_The_Beatles_Get_Back-1.jpg)
Το πολυαναμενόμενο ντοκιμαντέρ του σπουδαίου Πίτερ Τζάκσον πάνω στον μύθο των Beatles έφτασε πρόσφατα στην πλατφόρμα του Disney Plus και είναι αναμφισβήτητα… επικών διαστάσεων. Εχοντας στη διάθεσή του κινηματογραφικό υλικό διάρκειας περίπου 150 ωρών από την περίοδο ηχογράφησης του άλμπουμ «Let It Be», ο Νεοζηλανδός σκηνοθέτης «περιορίζει» την αφήγησή του σε τρία επεισόδια συνολικής διάρκειας σχεδόν οκτώ ωρών, οι οποίες μπορούν να φέρουν στα όρια αντοχής τους ακόμα και τους πιο φανατικούς θαυμαστές της μπάντας. Κι αυτό διότι τουλάχιστον τα δύο τρίτα του συνόλου αποτελούν επί της ουσίας ένα ατελείωτο «τζαμάρισμα», καθώς η κάμερα καταγράφει τα θρυλικά σκαθάρια να βρίσκουν επιτόπου στίχους και μελωδίες, δημιουργώντας τα τραγούδια του καινούργιου δίσκου, πάντα υπό το άγρυπνο βλέμμα της Γιόκο Ονο.
Φυσικά μέσα σε όλο αυτό το υλικό, που έχει σαν μοναδικό σύγχρονο συνοδευτικό του μερικές λεζάντες που περνούν ενδιάμεσα, υπάρχουν δεκάδες στιγμές καθαρής ιδιοφυΐας: ο Πολ Μακάρτνεϊ να σκαρώνει καινούργιους στίχους και ευφάνταστες ρίμες την ώρα που η μπάντα δοκιμάζει ένα τραγούδι· ο Τζορτζ Χάρισον να πιάνει στον «αέρα» τις μελωδίες του πιάνου και να τις απογειώνει στην κιθάρα του· η βουβή επικοινωνία του Πολ και του Τζον –μόνο με τα μάτια– καθώς οι δυο τους γυρίζουν στην εποχή που παιδιά ακόμα ξεκινούσαν να αλλάξουν για πάντα τη μουσική.
Ο έκπτωτος ★★★
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ (2018)
Σκηνοθεσία: Ροντρίγκο Σορογκόγιεν
Ερμηνείες: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Μόνικα Λόπεζ
![Το τέλος του κόσμου για γέλια… και για κλάματα-2](https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2021/12/17c482c1f195be517bbde92f16cc147d_Ekptotos-1-1.jpg?1639580109145)
Από την πλατφόρμα του Cinobo επιλέγουμε ένα φιλμ που σάρωσε τα ισπανικά βραβεία Γκόγια με τον αιχμηρό σχολιασμό του. Πρωταγωνιστής του είναι ο Μανουέλ, τοπικός γραμματέας ενός πολιτικού κόμματος, σε κάποια παραθαλάσσια πόλη της Ισπανίας. Τόσο εκείνος όσο και οι φίλοι του (πολιτικοί, επιχειρηματίες, δικηγόροι κ.ά.) περνούν ζωή χαρισάμενη, μεταξύ πολυτελών γιοτ, ακριβών εστιατορίων κ.ο.κ. Οταν ένα μεγάλο σκάνδαλο με «βρώμικο» χρήμα και ύποπτες συναλλαγές θα αποκαλυφθεί, απειλώντας να παρασύρει και το ίδιο το κόμμα, ο Μανουέλ θα ξεκινήσει έναν απελπισμένο αγώνα δρόμου προκειμένου να σώσει την υπόληψή του.
Ο πρωταγωνιστής του Σορογκόγιεν είναι ένας ξεκάθαρα διεφθαρμένος πολιτικός, που θεωρεί περίπου δεδομένο και δικαίωμα να εκμεταλλευθεί τη θέση του προκειμένου να πλουτίσει. Ταυτόχρονα, ο ίδιος είναι αφοσιωμένος οικογενειάρχης και στοργικός πατέρας για την 20χρονη κόρη του. Τις δύο αυτές ιδιότητες καταφέρνει να ενσαρκώσει υπέροχα ο Ισπανός ηθοποιός Αντόνιο ντε λα Τόρε, ερμηνεύοντας τις αστραπιαίες αποφάσεις, τις αμφιβολίες και τα ξεσπάσματα του ήρωά του.