Interpol
The Other Side of Make-Believe
Matador
Οι κοφτερές πενιές του κιθαρίστα τους, Ντάνιελ Κέσλερ, εξακολουθούν να έχουν κάτι από τις σκιές των Television.
Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται τον Αύγουστο από το δισκογραφικό ντεμπούτο των Interpol, το κλασικό πλέον για την ευρύτερη indie κοινότητα «Turn on the Bright Lights», και θα περίμενε κανείς ότι οι Αμερικανοί, εκπρόσωποι καθώς ήταν ενός ρεύματος που επιθυμούσε να αναβιώσει λίγο γηραιότερα αλλά σίγουρα πιο πρωτότυπα μουσικά ιδιώματα –το post punk για την ακρίβεια–, θα είχαν ήδη φτάσει στα όρια της κατά πολλούς ετερόφωτης δημιουργικότητάς τους. Ακόμα και οι πρόσφατες συναυλίες τους, εξάλλου, στα δικά τους «σιγουράκια» βασίζονταν για να ξεσηκώσουν το κοινό: σε κομμάτια όπως το «All the Rage Back Home», το «Slow Hands» και βέβαια το «Obstacle 1». Για να το πούμε με όρους εικόνας, η οποία τόσο έχει απασχολήσει τους Interpol, τα κοστούμια τους θα έπρεπε λογικά να έχουν παλιώσει.
Εκτός και αν οι Αμερικανοί κατόρθωναν να πετύχουν τον στόχο κάθε mainstream δημιουργού: να παραμείνουν οικείοι, καινοτομώντας ταυτόχρονα ή δίνοντας έμφαση σε μια πλευρά τους που στο τελευταίο τους καλλιτεχνικό πόνημα δεν είχε γίνει κατανοητή. Για να το πούμε με όρους δισκογραφίας, στην οποία οι Interpol φροντίζουν πλέον να επιστρέφουν αυστηρά κάθε τέσσερα χρόνια, εάν το προτελευταίο άλμπουμ τους, το «Marauder», ήταν ακατέργαστο και ηδονιστικό σαν μετεφηβικό ντεμπούτο, τότε το επόμενο, δηλαδή το πρόσφατο «The Other Side of Make-Believe», θα ήταν λογικό να παραπέμπει στα πιο στοχαστικά, ώριμα και ραφιναρισμένα από τον χρόνο χαρακτηριστικά τους.
Το τελευταίο επίθετο –«ραφιναρισμένα»– δεν επιλέχθηκε τυχαία. Ο ίδιος ο τραγουδιστής των Interpol, Πολ Μπανκς, στο εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, το «Toni», τραγουδάει τον στίχο «still in shape, my methods refined» – «παραμένω σε φόρμα, οι τεχνικές μου ραφιναρισμένες», σε ελεύθερη μετάφραση. Τον τραγουδάει και τον αποδεικνύει έμπρακτα, αν όχι στα πρώτα, ελαφρώς αμήχανα, κομμάτια, τότε σε εκείνα που επιλέχθηκαν για το δεύτερο μισό τού άλμπουμ: στο στοιχειωτικό «Something Changed», στο ανακουφιστικά νωχελικό «Passenger», στο κατά βάθος φωτεινό «Gran Hotel», αλλά και στο αναπάντεχα αισιόδοξο «Go Easy (Palermo)».
Ειδικά στο «Go Easy (Palermo)», ο Πολ Μπανκς ακούγεται να τραγουδάει «θα συνεχίσω να προχωρώ, όλα τα εμπόδια στον δρόμο μου πέφτουν» και ενώ τέτοια λόγια θα έκαναν έναν ιστοριοδίφη των Interpol να μας υπενθυμίσει πως με έναν τρόπο και τα παλιότερα «Obstacle 1» και «Obstacle 2» για εμπόδια μιλούσαν, το πιθανότερο είναι ότι οι αχτίδες φωτός που τελικά ξεπηδούν από το «The Other Side of Make-Believe», μάλλον στην εν γένει αισιόδοξη μεταπανδημική μουσική παραγωγή οφείλονται παρά σε κάποια αποκήρυξη του παρελθόντος.
Μιλάμε εξάλλου για ένα συγκρότημα που χάρισε τραγούδι του στο «Six Feet Under» – πόσο χαζοχαρούμενοι να γίνουν; Οι κοφτερές πενιές του κιθαρίστα των Interpol, Ντάνιελ Κέσλερ, εξακολουθούν να έχουν κάτι από τις σκιές των Television. Και η φωνή του Πολ Μπανκς δεν έχει πάψει να θυμίζει εκείνη του Ιαν Κέρτις και τα δικά του σκοτάδια.
![Το παλιό αλλά ραφινάτο κοστούμι των Interpol-1](https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2022/07/6fa3b25e571e63497a9e3b75f255aa0f_B-side_Lollapalooza-1.jpg)
B-side
Στην Ινδία επεκτείνει από το 2023 τις δραστηριότητές του το μουσικό φεστιβάλ Lollapalooza, που ξεκίνησε το 1991 από το Σικάγο και έφτασε να πραγματοποιείται σε οκτώ χώρες της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής. Ο ιδρυτής του, ο τραγουδιστής των Jane’s Addiction Πέρι Φάρελ, ήρθε σε συμφωνία με τους συναυλιακούς κολοσσούς WME και C3 Presents, καθώς και με την ινδική εταιρεία παραγωγής BookMyShow, και έτσι το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στο Μουμπάι τον Ιανουάριο της επόμενης χρονιάς.