Σε μια εποχή απομόνωσης, είτε πάνω από μια οθόνη είτε εκτός κοινωνικού συνόλου, είναι πραγματικά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η μνήμη ενός ανθρώπου καταφέρνει να συγκεντρώνει κάθε χρόνο, επί δέκα συναπτά έτη, όχι μόνον εκείνους που τον εκτιμούσαν και τον αγαπούσαν, αλλά και νέους, πολλούς που δεν πρόλαβαν να τον γνωρίσουν. Αυτό φυσικά λέει πολλά για εκείνον που έφυγε, αλλά και για εκείνους που έμειναν και τον τιμούν.