«Μια μουσική που σε κάνει να κλαις, να γελάς, να φοβάσαι, να θυμώνεις, να ηρεμείς, να σε πιάνει ταχυπαλμία, αυτό δεν είναι το μεγαλείο της μουσικής του Μότσαρτ; Κι όλα αυτά σε ένα τόσο περίτεχνα απλοϊκό περίβλημα, που αγγίζει τις ψυχές όλων ανεξαρτήτως των ανθρώπων».