Είχε και χθες επεισόδια το σίριαλ υπουργείου Πολιτισμού – Εθνικού Θεάτρου και φαίνεται ότι θα έχει και σήμερα.
Ξεκίνησε με τη δημοσιοποίηση μιας επιστολής του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού, Σωτήρη Χατζάκη (πολύ αιχμηρής, είναι αλήθεια), στην οποία, αφού αναρωτιέται γιατί προκηρύσσει στάση το Σωματείο Εργαζομένων του Εθνικού, στη συνέχεια δημοσιοποιεί οικονομικές και εργασιακές διευκολύνσεις και ευεργεσίες (οι όροι δικοί μας, ο κ. Χατζάκης τα λέει «προνόμια») που απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι του Εθνικού.
Στη συνέχεια, αναζητήθηκαν τα αποτελέσματα της χθεσινής συνάντησης του Δ.Σ. του Εθνικού με τον υπουργό Πολιτισμού. Στο ότι δεν έγινε η συνάντηση συμφωνούν και οι δύο πλευρές. Απλώς, η πλευρά του Δ.Σ. επιμένει πως ουδέποτε υπήρξε θέμα νέας συνάντησης (στην οποία θα πήγαινε μόνο ο πρόεδρος του Δ.Σ., κ. Στεφανάκης). Αντ’ αυτής της συνάντησης, συνεδρίασε το Δ.Σ. του Εθνικού χθες και, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, συζητήθηκε το αίτημα του υπουργού να του δοθούν αναλυτικά οι συμβάσεις όλων των εργαζομένων σε κάθε τομέα του Εθνικού Θεάτρου. Η πλευρά του Δ.Σ., σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ισχυρίζεται ότι δεν μπορούν να δώσουν τέτοια στοιχεία γιατί παραβιάζονται προσωπικά δεδομένα και κάτι τέτοιο επισύρει ποινή φυλάκισης έως δύο έτη. Ομως δεν έχουν αντίρρηση να δώσουν αυτά τα στοιχεία στον υπουργό, εφόσον πάρουν την έγκριση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το κλίμα με το υπουργείο «είναι δυσάρεστο, γιατί υπάρχει ένας κακός τρόπος και μια αίσθηση “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”». Και ζητούν από το υπουργείο το αίτημά του εγγράφως. (Βέβαια, η επιστολή του κ. Χατζάκη σε σημεία της υποπίπτει σε αυτό το ατόπημα και για πολύ πιο εσωτερικές υποθέσεις.)
Από την πλευρά του ΥΠΠΟ, έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι δόθηκε γραπτώς χθες και αναμένουν απαντήσεις σήμερα, καθώς, συμπληρώνουν, δεν έχει δικαίωμα ένας δημόσιος οργανισμός να μη δώσει στοιχεία στον υπουργό και ότι, αν κάποιος κάνει σύμβαση με το Δημόσιο, ξέρει ότι αυτή η σύμβαση (και τα στοιχεία) θα μπουν στο «Διαύγεια». «Διαφορετικά, ας μην έκαναν σύμβαση με το Δημόσιο», προσθέτουν.
Με τούτα και μ’ εκείνα, μια δυσάρεστη αύρα συνοδεύει το Εθνικό εδώ και μέρες, με μόνα θύματα το κύρος του και το καλλιτεχνικό του πρόγραμμα, για το οποίο κανείς δεν συζητά, είτε θετικά είτε αρνητικά.