Η ιστορική αναδρομή της τελευταίας εικοσαετίας αποκαλύπτει εντυπωσιακά πράγματα σε σχέση με τη διαδρομή των ακινήτων των τουριστικών περιοχών και δείχνει επίσης πολλά για το μέλλον τους.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και μέχρι τα μέσα αυτής του 2000, υπήρξε τεράστια αλλαγή στον χάρτη των τουριστικών ακινήτων. Αξιοποίηση εκτάσεων σε νησιά από ξενοδοχειακούς ομίλους κυρίως ελληνικών συμφερόντων, αγορές εξοχικών κατοικιών, αγροτεμαχίων και άλλων ακινήτων της ελληνικής περιφέρειας, μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα ευφορίας που έτσι κι αλλιώς επικρατούσε, ανέβασαν τον μέσο δείκτη των τιμών κατακόρυφα.
Ηταν μια δεκαετία που ίσως αν δεν υπήρχαν από πίσω τα γενικότερα οικονομικά προβλήματα της χώρας (που προφανώς υποθάλπονταν) θα μπορούσε να αποτελέσει την απαρχή της δημιουργίας στην Ελλάδα ενός μεγάλου παγκόσμιου τουριστικού real estate με μεγάλες προοπτικές.
Οι προοπτικές υπήρχαν αναμφίβολα, και ίσως αν και το κράτος είχε χειριστεί διαφορετικά τον συγκεκριμένο κλάδο, η εξέλιξη να ήταν διαφορετική. Δυστυχώς, με την έναρξη της κρίσης, όλες αυτές οι προοπτικές ανάπτυξης ενός τουριστικού real estate στον ελληνικό χώρο, που θα προσείλκυαν το παγκόσμιο ενδιαφέρον, τέθηκαν σε καθεστώς αναστολής. Οι λόγοι πολλοί και ουσιαστικοί. Ελλιπής υποδομή, κακή προετοιμασία, αναχρονιστικό και γραφειοκρατικό κράτος πολέμιος των επενδύσεων, λάθος νοοτροπία, ασαφές φορολογικό και νομοθετικό πλαίσιο, έλλειψη κτηματολογίου, μαζί με μια παγκόσμια οικονομική κρίση, φρέναραν όπως θα ήταν επόμενο κάθε είδους σκέψη για επενδύσεις στα ελληνικά τουριστικά ακίνητα. Ηταν τότε που προσπαθούσαμε να εξηγήσουμε στον κάθε ιδιοκτήτη –πωλητή που είχε την απορία «μήπως έρθει κάποιος ξένος να μου δώσει πολλά λεφτά για το ακίνητο μου;», ότι για να γίνει αυτό, θα έπρεπε πολλά να ήταν διαφορετικά σε τούτη εδώ την κτηματαγορά. Από την άλλη πλευρά, όποτε ήθελε κάποιος να επενδύσει συναντούσε τόσα πολλά κρατικά εμπόδια, που στο τέλος η προσπάθειά του έβαινε άκαρπη.
Περνώντας πλέον στη σημερινή κατάσταση και έχοντας διανύσει μεγάλο μέρος της κρίσης, όλη αυτή η συσσωρευμένη εμπειρία πρέπει να αποτελέσει οδηγό για όλους τους παράγοντες της κτηματαγοράς. Η ανάπτυξη των τουριστικών ακινήτων θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την επανεκκίνηση της κτηματαγοράς, της οικοδομής και τη δημιουργία υψηλής τουριστικής κίνησης στη χώρα μας.
Θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι προς αυτή την κατεύθυνση. Αναρίθμητες περιοχές και νησιά είναι έτοιμα να δεχτούν μικρές και μεγάλες επενδύσεις από το Ιόνιο μέχρι την Ηπειρωτική Ελλάδα και από τη Χαλκιδική μέχρι την Κρήτη οι ξένοι θέλουν να επενδύσουν. Ας μη χάσουμε λοιπόν την ευκαιρία να το χειριστούμε σωστά αυτή τη φορά.
* Γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Μεσιτών Αστικών Συμβάσεων Ελλάδας (ΟΜΑΣΕ).