Οι γιατροί και οι φυσιοθεραπευτές έχουν ενσωματώσει εδώ και καιρό την αερόβια άσκηση σε προγράμματα θεραπείας για τον πόνο στη μέση. Η κίνηση μπορεί να ανακουφίσει από τον πόνο στη μέση και παράλληλα να δυναμώσει τους μυς που υποστηρίζουν την πλάτη σας. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους οσφυαλγία μπορεί να διστάζουν να ασκηθούν. Μια νέα μελέτη, που πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet, προσφέρει περισσότερα στοιχεία όσον αφορά τα οφέλη της κίνησης σε αυτές τις περιπτώσεις. Η μελέτη, λοιπόν, έδειξε ότι το τακτικό περπάτημα μπορεί να είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο πρόληψης της επανεμφάνισης του πόνου στην πλάτη. Η μελέτη επικεντρώθηκε σε ενήλικες με ιστορικό οσφυαλγίας· όσοι από τους συμμετέχοντες περπατούσαν τακτικά πέρασαν σχεδόν διπλάσιο χρόνο χωρίς να επανεμφανιστεί ο πόνος στην πλάτη σε σύγκριση με τους υπολοίπους.
Τα ευρήματα της νέας έρευνας συμφωνούν με μεγάλο όγκο της προϋπάρχουσας ερευνητικής διαδικασίας, η οποία είχε αποδείξει μια σχέση ανάμεσα στη σωματική δραστηριότητα και στα καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά τα προβλήματα στη μέση. Συστηματική έρευνα για το 2019 διαπίστωσε ότι η σωματική δραστηριότητα μείωσε τον επιπολασμό του εν λόγω ιατρικού προβλήματος. Αντίστοιχα, μελέτη του 2017 έδειξε ότι η γιόγκα ανακουφίζει από τους πόνους στην πλάτη το ίδιο αποτελεσματικά με τη φυσικοθεραπεία.
Μια εύκολη και προσβάσιμη λύση
Η νέα μελέτη βασίζεται σε αυτές τις έρευνες παρακολουθώντας ασθενείς εκτός ενός αυστηρά ελεγχόμενου κλινικού περιβάλλοντος. Ο Μαρκ Χάνκοκ, καθηγητής φυσιοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο Macquarie στην Αυστραλία και επικεφαλής της μελέτης, προσπάθησε να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα μιας λιγότερο δαπανηρής παρέμβασης, η οποία θα αποτελούσε ευκολότερη λύση για πολλούς ανθρώπους σε σχέση με μια ενδοκλινική θεραπεία.
Ο Χάνκοκ και οι συνεργάτες του έθεσαν ως στόχο μια ομάδα ανθρώπων που ζουν σε γενικές γραμμές καθιστική ζωή, συλλέγοντας δεδομένα για 701 ενήλικες που είχαν πρόσφατα αναρρώσει από ένα επεισόδιο οσφυαλγίας. Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: η μία έλαβε ένα εξατομικευμένο περιπατητικό και εκπαιδευτικό πρόγραμμα, υπό την επίβλεψη φυσιοθεραπευτή, το οποίο θα ολοκληρωνόταν εντός έξι συνεδριών σε μια περίοδο έξι μηνών. Η άλλη ομάδα δεν έλαβε καμία οδηγία και συμβουλή. Οι ερευνητές παρακολούθησαν και τις δύο ομάδες για τα επόμενα ένα έως τρία χρόνια.
Μια νέα μελέτη που στηρίζεται σε έρευνες χρόνων επιβεβαιώνει ότι αν πονάει η μέση μας δεν πρέπει να καθόμαστε, αλλά να περπατάμε.
Ο στόχος για κάθε άτομο στην ομάδα περπατήματος ήταν να περπατά πέντε φορές την εβδομάδα για τουλάχιστον 30 λεπτά, αλλά το πρόγραμμα ήταν εξαιρετικά εξατομικευμένο με βάση την ηλικία, τον δείκτη μάζας σώματος, το τρέχον επίπεδο δραστηριότητας, τους χρονικούς περιορισμούς και τους προσωπικούς στόχους.
Οι συμμετέχοντες στην ομάδα περπατήματος έλαβαν ακόμη ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με σκοπό την καλύτερη κατανόηση του προβλήματος αλλά και του τρόπου να ανταποκριθούν στους πόνους. Όταν είχαν έντονο πόνο στη μέση, ενθαρρύνονταν να συνεχίσουν να περπατούν, αλλά να προσαρμόσουν την ταχύτητα και την απόσταση ανάλογα με τις ανάγκες τους. Ο Χάνκοκ παρατηρεί ότι πολλοί άνθρωποι γίνονται υπερπροστατευτικοί με τον εαυτό τους όταν αισθάνονται έντονο πόνο στη μέση, αποφεύγοντας την κίνηση. «Η εκπαίδευση άλλαξε τον τρόπο που αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση και έγιναν περισσότερο δραστήριοι – και μάλιστα, παραμένουν δραστήριοι όταν πονούν», συμπληρώνει.
Αδύναμη βάση στήριξης
Τα νέα ευρήματα απηχούν και τα συμπεράσματα μιας μετα-ανάλυσης 25 διαφορετικών μελετών από το 2020 για την πρόληψη της οσφυαλγίας, της οποίας ο Χάνκοκ υπήρξε συν-συγγραφέας. Στη μετα-ανάλυση, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η τακτική άσκηση, σε συνδυασμό με την εκπαίδευση σε θέματα φυσικής αγωγής, ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αποφευχθεί η επανεμφάνιση του πόνου στη μέση.
Αν και υπάρχουν πολλές διαφορετικές αιτίες για τους πόνους στη μέση, πολύ συχνά η βασική ακούει στο όνομα «αδύναμη βάση στήριξης», δηλώνει ο Χάμζα Καλίντ, γιατρός στην Κλινική για την Υγεία της Σπονδυλικής Στήλης στο Κλίβελαντ. Το περπάτημα μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση των μυϊκών ομάδων που με τη σειρά τους βοηθούν στη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης, κυρίως των μυών του κορμού σας. Η «αδύναμη βάση στήριξης» μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση, κακή ευθυγράμμιση της σπονδυλικής στήλης και τελικά πόνο, λέει.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η τακτική άσκηση, σε συνδυασμό με την εκπαίδευση σε θέματα φυσικής αγωγής, ήταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αποφευχθεί η επανεμφάνιση του πόνου.
Σχεδόν 7 στους 10 ανθρώπους που αναρρώνουν από ένα επεισόδιο οσφυαλγίας θα εμφανίσουν υποτροπή εντός του επόμενου έτους, σύμφωνα με την έρευνα του Χάνκοκ. «Η άσκηση είναι σαν το φάρμακο», λέει ο Καλίντ, ενώ τονίζει επίσης ότι «δεν είναι μαγικό χάπι». Εάν ο πόνος στην πλάτη σας είναι χρόνιος ή πολύπλοκος, ο γιατρός ή ο φυσιοθεραπευτής σας μπορεί να σας βοηθήσει να προσαρμόσετε ένα πρόγραμμα άσκησης στις ανάγκες σας. Σε κάθε περίπτωση, η κίνηση του σώματος, ακόμα και το απλό περπάτημα, είναι πιθανό να βοηθήσει. Σε σχέση με αυτό, λέει ο Χάνκοκ, «τα στοιχεία είναι συντριπτικά».