Τα τελευταία χρόνια, μερικά από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου, από το Μετροπόλιταν της Νέα Υόρκης μέχρι την Γκαλερί Σαάτσι του Λονδίνου και το Βικτόρια & Αλμπερτ, σπάνε ρεκόρ επισκεψιμότητας με μεγάλες εκθέσεις αφιερωμένες σε σημαντικούς σχεδιαστές μόδας, όπως ο Αλεξάντερ Μακουίν και η Κοκό Σανέλ. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ξανοιχτεί σε ανάλογα αφιερώματα. Το Μουσείο Μπενάκη τόλμησε με φαντασία και δημιουργικότητα στην περίπτωση των εκθέσεων «Πτυχώσεις: Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα» με τη ματιά της Ιωάννας Παπαντωνίου και του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος, που ήταν το πρώτο μεγάλο διεθνές ενδυματολογικό αφιέρωμα στη χώρα μας. Επίσης την εντυπωσιακή οργάνωση «Ενδύεσθαι» με τη μόδα Ελληνίδων και ξένων μεγαλοαστών των ’50s, ’60s και ’70s (Mariano Fortuny, Jeanne Lanvin, Christian Dior, Jean-Paul Gaultier, Issey Miyake, αλλά και των Γιάννη Ευαγγελίδη, Jean Dessès, James Galanos, Γιάννη Τσεκλένη, Σοφίας Κοκοσαλάκη) μέσα από τις μοναδικές συλλογές του Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος και βέβαια τις συγκινητικές «Νύφες. Παράδοση και μόδα στην Ελλάδα». Ομως, μεγάλο αφιέρωμα σε μια σημαντική φυσιογνωμία της μόδας έως σήμερα δεν είχαμε.
Η πρωτιά ανήκει σε έναν ιδιαίτερο πολυχώρο τέχνης, το «Φουγάρο» στο Ναύπλιο, όπου στις εγκαταστάσεις του ανταμώνει η πολιτιστική ανησυχία με την ανάγκη για εκπαίδευση. Σε αυτό το ιστορικό βιομηχανικό ερείπιο της κονσερβοποιίας «Ανθός», όπου χειμώνα-καλοκαίρι συναντιέται κοινό από την περιοχή αλλά και την Αθήνα, ετοιμάζεται για τον Μάιο του 2017 αφιέρωμα στον Γιάννη Τσεκλένη. Στον δημιουργό που οι συλλογές του ταξίδεψαν παντού, τα print designs αγαπήθηκαν όσο λίγα, τα φορέματά του έγιναν εξώφυλλα στη Vogue, στο Vanity Fair, στο Elle , συλλογές του έφτασαν στα ράφια των πιο εκλεκτών καταστημάτων. Μέσω των ρούχων του η Ελλάδα «ταξίδεψε» από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη μέχρι την Ιαπωνία, την Αυστραλία και τη Σιγκαπούρη, την Ταϊλάνδη, το Χονγκ Κονγκ, τη Σαουδική Αραβία και τη Ν. Αφρική.
Σχεδιαστής, αλλά και μάνατζερ
Πρωτοπόρος στην εφαρμογή των σύγχρονων μεθόδων του franchising και licensing, ο πρώτος Ελληνας που σχεδίασε ολοκληρωμένες συλλογές για όλα τα μέλη της οικογένειας και το σπίτι όταν όλα αυτά φαίνονταν άπιαστα και μακρινά, σχεδίασε τις στολές της Ελληνικής Αστυνομίας, της Ολυμπιακής Αεροπορίας, ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με επιτυχία με το art direction διαμόρφωσης ξενοδοχείων, κατοικιών, επαγγελματικών χώρων, αλλά και τον σχεδιασμό τρένων του ΟΣΕ και του προαστιακού, των τρόλεϊ και λεωφορείων κ.ά.
Η έκθεση στο «Φουγάρο» είναι ιδέα της Ιωάννας Παπαντωνίου. Αλλωστε, ο Γιάννης Τσεκλένης δώρισε, σε δύο δόσεις, 685 φορέματα και 978 σχέδια από το αρχείο του στο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ιδρυμα. Η έκθεση αφιερωμένη στον δημιουργό και στην εποχή του θα παρουσιαστεί σε επιμέλεια του Δημήτρη Ξανθούλη, σχεδιασμό του Σταμάτη Ζάννου, επιμέλεια των προβολών του Χρήστου Ακρίδα, ενώ τη γενική εποπτεία έχει η δημιουργός του ΠΛΙΤ.
«Ο Τσεκλένης δεν είναι μόνο σχεδιαστής μόδας, αλλά μια σύνθετη περίπτωση σχεδιαστή, επιχειρηματία, καλλιτέχνη, φωτογράφου και κυρίως οραματιστή, που σημάδεψε με το πέρασμά του δύο και πλέον δεκαετίες», λέει για τον Ελληνα ντιζάινερ ο επιμελητής της έκθεσης και συνεργάτης του «Φουγάρου» Δημήτρης Ξανθούλης. Στον ενιαίο εκθεσιακό χώρο της γκαλερί του πολυχώρου θα παρουσιαστούν δημιουργίες του σχεδιαστή, μακέτες, μεγάλες εκτυπώσεις, φωτογραφίες και υποστηρικτικό εποπτικό υλικό. Εχει ενδιαφέρον όμως το ότι μαζί με τις δημιουργίες του Τσεκλένη (η μία από τις δύο καριέρες του) θα εξεταστούν και άλλα θέματα, όπως το πέρασμα από τα καταστήματα υφασμάτων στην υψηλή ραπτική και στις μοδίστρες, το πρώτο ένδυμα πολυτελείας, η άνοδος και η πτώση της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας.
«Τα ρούχα του Τσεκλένη», υπογραμμίζει ο κ. Ξανθούλης, «είχαν χαρακτήρα». Η χρυσή εποχή του ήταν από το 1965 έως το 1991, ενώ τα τυπώματά του (που ο άνεμος της μόδας ξαναέφερε στο προσκήνιο) εμπνέονταν από το Βυζάντιο, τα μωσαϊκά της Πέλλας, τα μινωικά αγγεία, τη ρωσική παράδοση, τα έργα του Γιάννη Γαΐτη κ.ά.).
Στην έκθεση που οργανώνουν το ΠΛΙΤ και το «Φουγάρο» σχεδιάζεται να παρουσιαστούν η τεχνολογία και τα υλικά της εποχής, το πέρασμα από τις φυσικές στις συνθετικές ίνες, τα χρώματα, τα πρώτα μείγματα.
«Παράλληλα, θα δούμε δημιουργούς και κινήματα στην Ευρώπη και την Αμερική. Η έκθεση θα αποτελείται από μικρές αυτόνομες ενότητες». Αντιπροσωπευτικά φορέματα και σχέδια από το 1965, φωτογραφίσεις μόδας, αναφορές στο καλλιτεχνικό και το πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής, την αισθητική, τα κινήματα του καιρού…