Μελέτη που έγινε σε ομοφυλόφιλους άνδρες στις ΗΠΑ απέδειξε, για ακόμα μία φορά, ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός επηρεάζεται από τη δράση των γονιδίων. Οι επιστήμονες, για να καταλήξουν στο συμπέρασμά τους, ανέλυσαν το γενετικό υλικό 400 ομοφυλόφιλων ανδρών και βρήκαν ότι δύο γονίδια του χρωμοσώματος μπορούσαν να επηρεάσουν κατά πόσο ο φορέας τους ήταν ομοφυλόφιλος ή όχι. Μία περιοχή του χρωμοσώματος Χ, η οποία ονομάζεται Xq28, φαίνεται να επηρεάζει τη σεξουαλική συμπεριφορά. Ωστόσο οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δεν γνωρίζουν πόσα γονίδια της περιοχής εμπλέκονται, ούτε πόσα παρόμοια γονίδια μπορεί να βρίσκονται αλλού στο γονιδίωμα. Επίσης διαπιστώθηκε ότι κάποιο ρόλο διαδραματίζει στον ανδρικό σεξουαλικό προσανατολισμό και μία περιοχή του χρωμοσώματος 8 χωρίς και πάλι να είναι γνωστοί οι μηχανισμοί του.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα γονίδια που συνδέονται με την ανδρική ομοφυλοφιλία ενδέχεται να επιβίωσαν της εξελικτικής μας πορείας επειδή καθιστούσαν τις γυναίκες που τα έφεραν πιο γόνιμες. Πιθανώς αυτό ακριβώς να συμβαίνει με την περιοχή Xq28 καθώς το χρωμόσωμα Χ κληροδοτείται από τη μητέρα στον γιο.
Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο για την Εξέλιξη της Επιστήμης από τον Μάικλ Μπέιλι, ψυχολόγο του πανεπιστημίου Νορθγουέστερν στο Ιλινόις. Τα γονίδια στην περιοχή Χq28 επηρεάζουν περιορισμένα τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Προφανώς όλοι οι άνδρες που συμμετείχαν στην τελευταία έρευνα δεν είχαν κληρονομήσει την ίδια περιοχή του Xq28, ενώ τα γονίδια δεν ήταν ούτε αρκετά ούτε επαρκή προκειμένου να γίνει κάποιος ομοφυλόφιλος.
Οι ορμόνες
Τα γονίδια μπορεί να συμβάλλουν εν μέρει στη διαμόρφωση του σεξουαλικού προσανατολισμού, αλλά άλλοι παράγοντες διαδραματίζουν πολύ ουσιαστικότερο ρόλο. Ενας από αυτούς είναι οι ορμόνες στις οποίες εκτίθεται το έμβρυο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. «Ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν είναι θέμα επιλογής» εξηγεί ο Μπέιλι. «Βρήκαμε κάποια γονίδια τα οποία ομολογουμένως διαδραματίζουν κάποιο ρόλο, αλλά πιστεύουμε ότι υπάρχουν και άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες που επηρεάζουν κατά πόσον θα γίνουμε ή όχι ομοφυλόφιλοι».Οπως τόνισε ο Κουαζί Ραχμάν, ψυχολόγος του Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου, «τα συμπεράσματα της τελευταίας έρευνας είναι πολύτιμα καθώς αποκρυπτογραφούν τους βιολογικούς μηχανισμούς του σεξουαλικού προσανατολισμού και επιτρέπουν την καλύτερη κατανόησή του. Η έρευνα δεν πρέπει να προκαλεί ανησυχία σε κανέναν. Ολα τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά κάθε ανθρώπου είναι κληρονομήσιμα καθώς έχουν γενετικό υπόβαθρο. Οι γενετικοί παράγοντες εξηγούν ένα ποσοστό της τάξεως του 30% έως 40 % στην ποικιλία του σεξουαλικού προσανατολισμού. Τέλος, ο δρ Ραχμάν απέρριψε την ιδέα ότι η γενετική έρευνα χρησιμοποιείται προκειμένου να γίνουν διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό. «Δεν πιστεύω πως η γενετική μπορεί να βοηθήσει σε τέτοιου είδους διώξεις. Μέχρι σήμερα η φρικτή μεταχείριση των ομοφυλόφιλων οφείλεται στο γεγονός ότι πολιτικοί, θρησκευτικοί ηγέτες και κοινωνίες θεωρούσαν τον σεξουαλικό προσανατολισμό θέμα επιλογής ή ανατροφής».