Ομάδα αστρονόμων υπό τον Γκουιγέρμο Τόρες του Κέντρου Αστροφυσικής του Χάρβαρντ ανακοίνωσε την Τρίτη τον εντοπισμό οκτώ νέων πλανητών σε τροχιά γύρω από άστρα σε αποστάσεις που επιτρέπουν την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή. Το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ» της NASA, που πραγματοποίησε την παρατήρηση των εξωπλανητών, επιβεβαίωσε ότι οι πλανήτες αυτοί είναι βραχώδεις και λίγο μεγαλύτεροι από τη Γη. Με τη σωστή «δοσολογία» ηλιακού φωτός και νερού, οι οκτώ πλανήτες αυτοί θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν μικροβιακή ζωή.
Μία ημέρα νωρίτερα, άλλη ομάδα αστρονόμων ανακοίνωσε ότι πέτυχε να ζυγίσει με ακρίβεια ομάδα μικρών πλανητών, διαπιστώνοντας ότι η πυκνότητα και η σύστασή τους είναι σχεδόν όμοιες με της Γης.
Σε συνέδριο Αστροφυσικής, όπου οι δύο ομάδες παρουσίασαν τα πορίσματά τους, η αστροφυσικός του Πανεπιστημίου Γέιλ, Ντέμπρα Φίσερ, υπενθύμισε ότι η πρώτη παρατήρηση εξωπλανήτη σε τροχιά γύρω από άστρο πραγματοποιήθηκε πριν από 20 χρόνια. Νωρίτερα, οι αστρονόμοι εξέφραζαν τον φόβο «ότι η εικόνα του Σύμπαντος όπως τη γνωρίσαμε από το Σταρ Τρεκ δεν ήταν σωστή και ότι η ζωή υπήρχε μόνο στη Γη».
Μέχρι στιγμής, το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ έχει εντοπίσει 4.175 πιθανούς πλανήτες εκτός Ηλιακού Συστήματος, ενώ 1.004 από αυτούς έχουν επιβεβαιωθεί ως τέτοιοι. Οι περισσότεροι από τους πλανήτες αυτούς, όμως, βρίσκονται εκατοντάδες έτη φωτός από τη Γη, απόσταση που δεν επιτρέπει τη λεπτομερή τους παρατήρηση.
«Μπορεί να μετράμε για πάντα, αλλά όσο αδυνατούμε να παρατηρήσουμε τις ατμόσφαιρές τους και να διαπιστώσουμε εάν τα αέρια στην επιφάνεια έχουν την ιδιότητα του θερμοκηπίου, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν η θερμοκρασία επιφανείας επιτρέπει την ύπαρξη ζωής. Παρά ταύτα, η ενίσχυση του καταλόγου αυτών των πλανητών μάς προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση», λέει η αστροφυσικός του ΜΙΤ στη Βοστώνη, Σάρα Ζίγκερ.
Ο TESS
Η καταγραφή πλανητών, ικανών να φιλοξενήσουν ζωή, θα αποτελέσει την αποκλειστική αποστολή του προγράμματος TESS, του δορυφόρου καταγραφής εξωπλανητών, που είναι προγραμματισμένος για εκτόξευση το 2017. Παρότι, όμως, ο TESS θα είναι ικανός να καταγράψει την ύπαρξη πλανητών σε τροχιά γύρω από μακρινά άστρα, η έρευνα για τις συνθήκες στην επιφάνεια απαιτεί πολύ πιο ισχυρά όργανα παρατήρησης.
Μέχρι στιγμής, παρά τον πακτωλό δεδομένων που μας προσφέρει το «Κέπλερ», ουδείς από τους παρατηρηθέντες πλανήτες δεν αποτελεί πιστό αντίγραφο της Γης. «Οι περισσότεροι από τους πλανήτες, που θεωρούμε παραπλήσιους της Γης, έχουν πολλές πιθανότητες να είναι βραχώδεις, όπως και ο δικός μας κόσμος», λέει ο δρ Τόρες του Χάρβαρντ.
Η μεγάλη απόσταση από τη Γη, όμως, δεν επιτρέπει στους επιστήμονες να μιλήσουν με βεβαιότητα για το εάν οι πλανήτες αυτοί είναι όντως βραχώδεις ή αποτελούμενοι από αέρια, όπως ο Ποσειδώνας στο Ηλιακό μας Σύστημα. Η ραγδαία τεχνολογική πρόοδος, όμως, δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες για ακριβή στοιχεία μέσα στις ερχόμενες δεκαετίες.