Η Marilyn Monroe υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες σταρ του κινηματογράφου που έγινε πρότυπο ομορφιάς και θηλυκότητας αλλά και μοναδικό είδωλο της ποπ κουλτούρας. Ο πρόωρος θάνατός της σε συνδυασμό με τα πολλά δημοσιεύματα που ακολούθησαν από τότε έχτισαν τον μύθο μιας εύθραυστης γυναίκας με πολύ ταλέντο αλλά και πολλές ανασφάλειες. Οι σημειώσεις της από το προσωπικό της ημερολόγιο που είχαν δημοσιευτεί στο βιβλίο «Fragments: Poems, Intimate Notes, Letters» και ξαναβγήκαν πρόσφατα στην επιφάνεια, δίνουν μια βαθύτερη ματιά στις επιθυμίες της αλλά και τους στόχους που είχε την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1956 όταν βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας της.
Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία της ταινίας ‘Επτά Χρόνια Φαγούρας’ όπου υποδύθηκε έναν από τους πιο γνωστούς ρόλους της καριέρας της και λίγο πριν εμφανιστεί στο «Στάση του Λεωφορείου» και παντρευτεί τον συγγραφέα Arthur Miller, η Marilyn ήταν γεμάτη ελπίδα για το μέλλον. Οι στόχοι της για τη νέα χρονιά αποκάλυπταν την επιθυμία της να απαλλαχθεί από τις ανασφάλειές της και να εξελιχθεί επαγγελματικά. Η 29χρονη τότε ηθοποιός μπορεί να ζούσε απολαμβάνοντας την γεμάτη αίγλη ζωή στο Hollywood σε ένα κόσμο πολύ διαφορετικό από τον δικό μας, όμως, το ημερολόγιο της αποδεικνύει ότι κατά βάθος είχε παρόμοιες επιθυμίες με τις περισσότερες συνομήλικές της γυναίκες.
Στους 12 στόχους που έθετε για το 1956, η Marilyn περιλάμβανε τόσο την επιθυμία της να κάνει μαθήματα υποκριτικής και χορού αλλά και να φροντίσει περισσότερο την εξωτερική της εμφάνιση. Όπως έγραφε: «Πρέπει να προσπαθήσω και να πειθαρχήσω ώστε να κάνω τα παρακάτω: Να πηγαίνω στα μαθήματα χωρίς αποτυχία, να παρακολουθώ τα μαθήματα του Lee Strasberg (σ.σ. στο Actor’s Studio), να μην χάσω κανένα μάθημα, να ρωτήσω και να ξεκινήσω να παρακολουθώ τις διαλέξεις του Clurman, να κάνω τουλάχιστον ένα μάθημα στο πανεπιστήμιο στην λογοτεχνία, να βρω κάποιον για να κάνω μαθήματα χορού».
Όσο για τις φοβίες της η Monroe ανέφερε: «πρέπει να κάνω μεγάλη προσπάθεια να δουλέψω στα προβλήματά μου και φοβίες που ξεπήδησαν από το παρελθόν και να εστιάσω περισσότερο στην ψυχανάλυση αλλά και να μη αργώ ποτέ». Η ηθοποιός έγραφε πως θα ήθελε την νέα χρονιά να προσπαθήσει να διασκεδάζει περισσότερο και να περνάει καλά γιατί διαφορετικά θα είναι «αρκετά μίζερη». Δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι πρέπει να φροντίσει την εξωτερική της εμφάνιση και να κάνει γυμναστική ενώ συμβούλεψε τον εαυτό της να «εξακολουθήσω να κοιτάζω τριγύρω, αλλά περισσότερο, να παρατηρώ, όχι μόνο τον εαυτό μου αλλά τα πάντα και να αντιλαμβάνομαι τα πράγματα έτσι όπως είναι χωρίς να τους δίνω διαφορετική ερμηνεία από αυτήν που έχουν και φαίνεται».
Οι σημειώσεις της δείχνουν πως παρόλο που είχε ήδη καταφέρει να αποκτήσει δόξα αλλά και καταξίωση, η ηθοποιός ήθελε να γίνει ακόμα καλύτερη και να εξελιχθεί τόσο επαγγελματικά όσο και ως άνθρωπος. Μάλιστα είχε προηγηθεί μια πορεία σημαντικών ταινιών αλλά και το ‘Επτά Χρόνια Φαγούρα’ που περιείχε μια από τις πιο δημοφιλείς σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου όπου το λευκό φόρεμά της ανέμιζε την ώρα που περνούσε πάνω από έναν αεραγωγό του υπόγειου σταθμού της πόλης. Τα χρόνια που ακολούθησαν η Marilyn παρά τις δυσκολίες της στον γάμο της με τον Miller, αφιερώθηκε στην καριέρα της ταξιδεύοντας στην Αγγλία όσο ήταν ακόμα νιόπαντρη για να γυρίσει την ταινία «Ο πρίγκιπας και η χορεύτρια» ενώ αργότερα πρωταγωνίστησε στη δημοφιλή ταινία «Μερικοί το προτιμούν καυτό», στο «Έλα ν'αγαπηθούμε» αλλά και στην τελευταία της ταινία «Οι αταίριαστοι» που κυκλοφόρησε ένα χρόνο πριν τον θάνατό της τον Αύγουστο του 1962.