Κανείς δεν βγάζει άκρη με τον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών. Πάντα υπερασπίζονται κάποιο «υπέρτατο συμφέρον», που δεν το λένε σε κανέναν. Αλλοτε είναι η αντιμετώπιση του κομμουνισμού, άλλες φορές του ισλαμισμού, εσχάτως του πουτινισμού. Το μόνο –ορατό τουλάχιστον– αποτέλεσμα είναι η διάβρωση της Δημοκρατίας, αυτή που κατά πως λένε υπερασπίζονται από τους κομμουνιστές, ισλαμιστές, πουτινικούς, οι οποίοι εξ ορισμού θέλουν να την υπονομεύσουν.
Ας ξεχάσουμε την Ελλάδα, όπου η ΕΥΠ δεν τηρεί καν τα δημοκρατικά προσχήματα, έχοντας τις πλάτες του πρωθυπουργού και της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Δεν λογοδοτεί ούτε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Συμβαίνει και εις Παρισίους, όπου συνελήφθη o ιδρυτής και επικεφαλής μιας δικτυακής πλατφόρμας, Πάβελ Ντούροφ, διότι, όπως λένε οι μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας, το Telegram χρησιμοποιείται από εγκληματίες πάσης φύσεως για ανταλλαγή μηνυμάτων.
Τους έχουμε νέα. Ο ισλαμιστής τρομοκράτης που κατέσφαξε τρεις αθώους στη Γερμανία χρησιμοποίησε μαχαίρι που κατασκεύασε κάποια ευρωπαϊκή επιχείρηση και –όλως παραδόξως– ο βιομήχανος δεν συνελήφθη. Είναι σίγουρο ότι εγκληματίες, τρομοκράτες, παιδόφιλοι κ.λπ. χρησιμοποιούν όλα τα τεχνολογικά εργαλεία που είναι στη διάθεσή τους («η τεχνολογία βρίσκει πρώτη εφαρμογή στο πεζοδρόμιο», είχε γράψει ο γκουρού του κυβερνοχώρου Μπρους Στέρλινγκ), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συλλαμβάνονται όσοι τα παρέχουν.
Η αλήθεια είναι πως ο ρωσικής καταγωγής Πάβελ Ντούροφ είναι σκοτεινή προσωπικότητα· αλλά πάλι σάμπως ο Ελον Μασκ, που πήρε το Τwitter και το έκανε Χ, είναι φωτεινή; Ξέρουμε, πάντως, ότι «ήρθε σε αντιπαράθεση με το Κρεμλίνο και, αρνούμενος να παραδώσει προσωπικά δεδομένα χρηστών μιας προηγούμενης πλατφόρμας που κατείχε στη ρωσική υπηρεσία ασφαλείας (FSB), πούλησε την εταιρεία και εγκατέλειψε τη Ρωσία το 2014». Τελικώς, συνελήφθη στη δημοκρατική Γαλλία του Εμανουέλ Μακρόν, παρόλο που ο τελευταίος τον είχε καλέσει για φαγητό στο προεδρικό μέγαρο.
Η σύλληψη του Ντούροφ είναι απλώς το γαλλικό αντιδημοκρατικό σπυρί της δυτικής (ευρωπαϊκής πρωτίστως) ασθένειας που λέγεται φόβος. Η Γηραιά Ηπειρος φοβάται και γι’ αυτό προ δύο ετών ουδείς διαμαρτυρήθηκε για τη λογοκρισία της πουτινικής προπαγάνδας, με την απαγόρευση μετάδοσης των ρωσικών ΜΜΕ.
Ο φόβος του κομμουνισμού στις ΗΠΑ οδήγησε κατά τη δεκαετία του ’50 στη θλιβερή ιστορία του μακαρθισμού. Απομένει να δούμε πού θα οδηγήσει ο ευρωπαϊκός νεομακαρθισμός, αφού στο υπόβαθρό του έχει πλέον πολλαπλούς φόβους, με πρώτο εκείνο της σκιάς μας.