«Με ποιον θα πάει ο Ανδρουλάκης;»: το ερώτημα άρχισε να διατυπώνεται αμέσως μετά την εκλογή του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ και έκτοτε επαναλαμβάνεται σταθερά καθώς οι επιλογές του τρίτου κόμματος ως προς τις συμμαχίες και τη στήριξη είναι δυνητικά ο καταλυτικός παράγοντας για τη διαμόρφωση της επόμενης κυβέρνησης. Αναλόγως της πολιτικής συγκυρίας, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα άλλοτε καλοπιάνουν και άλλοτε επιτίθενται στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, «χρεώνοντάς» της ότι ήδη λειτουργεί ως κρυφός εταίρος είτε της Ν.Δ. είτε του ΣΥΡΙΖΑ.
Από τις συνεχείς προσπάθειες εγκλωβισμού του κόμματός του σε θέση άμυνας και τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες των δύο μεγάλων κομμάτων να εκμαιεύσουν μια δήλωσή του ή να ερμηνεύσουν κατά το δοκούν τα λεγόμενά του, ώστε να επωφεληθούν εκλογικά, επιχειρεί να αποδράσει ο Νίκος Ανδρουλάκης με την τελευταία τοποθέτησή του προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, όπου έθεσε ζήτημα προγραμματικής συμφωνίας στον δρόμο προς τις εκλογές για ένα καθαρό τοπίο για την επόμενη μέρα.
Το ΠΑΣΟΚ, στην τελική ευθεία προς τις κάλπες, επιδιώκει να ξεφύγει από τη σταθερή κατηγορία που του αποδίδουν, ότι θα φέρει την ευθύνη για την ακυβερνησία της χώρας εάν δεν αποφασίσει να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Ασχέτως αν η γραμμή ίσων αποστάσεων είναι το μήνυμα που εκπέμπει ο κ. Ανδρουλάκης από την πρώτη στιγμή ανάδειξής του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Σταθερά για καιρό επαναλάμβανε ότι ο ίδιος και το κόμμα του δεν μπαίνουν σε συζήτηση για διανομή της εξουσίας και για να μοιράσουν καρέκλες. Και προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις με τη θέση του για κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό όχι τον αρχηγό του μεγαλύτερου κόμματος. «Δεν ζητάμε συνεργασία για να μοιράσουμε καρέκλες και για να ξαναγίνουν πρωθυπουργοί κάποιοι, που τους έδωσε ευκαιρία ο λαός και απέτυχαν παταγωδώς. Από εμάς πρωθυπουργική καρέκλα δεν θα δει ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε ο κ. Μητσοτάκης», είχε αναφέρει σε μία από τις δημόσιες τοποθετήσεις του. Θέση την οποία επανέλαβε αρκετές φορές έκτοτε.
Αναλόγως της συγκυρίας και εκτιμήσεων ότι το ΠΑΣΟΚ κινείται πιο κοντά στη Ν.Δ. ή στον ΣΥΡΙΖΑ, αντιδράσεις εκδηλώθηκαν και από τα δύο μεγάλα κόμματα. «Ο κ. Ανδρουλάκης καλό είναι εκτός από το τι δεν θέλει, να μας πει και τι θέλει», είχε πει σε συνέντευξή του ο Αλέξης Τσίπρας και είχε προσθέσει: «Τους πρωθυπουργούς τους βγάζει ο ελληνικός λαός και οι συσχετισμοί της κάλπης και όχι οι παρα-κάμαρες. Αν μας λέει δεν θέλει τον τάδε ή τον δείνα, ας μας πει και ποιον θέλει».
Μετά την αποκάλυψη της παρακολούθησης του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη, θεωρήθηκε φυσική εξέλιξη μια προσέγγιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, με την Κουμουνδούρου να επιδιώκει σταθερά να εδραιώσει μια τέτοια θέση. Υπόνοιες για σύμπλευση ΠΑΣΟΚ με ΣΥΡΙΖΑ είχε αφήσει ο πρωθυπουργός μιλώντας στη Βουλή τον περασμένο Αύγουστο, στον απόηχο των αποκαλύψεων για τις υποκλοπές: «Εχει δικαίωμα να επιλέγει τους φίλους και συμμάχους του αλλά να ξέρει ότι τους πρωθυπουργούς τους επιλέγει ο ελληνικός λαός», είχε πει αναφερόμενος στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.
Η υπόθεση Καϊλή πυροδότησε ένα νέο κύκλο αντιπαράθεσης για το «πού το πάει το ΠΑΣΟΚ». Και όσο η πολιτική αντιπαράθεση πολώνεται στον δρόμο προς τις κάλπες, τόσο πιο συχνά θα επανέρχεται το ερώτημα.